ریمل بهعنوان یکی از اصلی ترین اجزای آرایش چشم می تواند تأثیر بسزایی در زیبایی پلک ها و مژه ها داشته باشد؛ اما همزمان، استفاده از آن اگر با رعایت نکات بهداشتی همراه نباشد، می تواند زمینه ساز بروز عفونت ها، التهاب ها و آسیب های جدّی تر در اطراف چشم شود.
در این مقاله سعی شده است تا ضمن بررسی دلایل بروز عفونت ناشی از ریمل، علایم هشداردهنده، عوامل خطر، روش های پیشگیری و توصیه های تخصصی برای استفاده صحیح ارائه شود.
چرا ریمل می تواند سبب عفونت چشم شود؟
ریمل و سایر لوازم آرایشی چشم، به ویژه هنگامی که در نزدیکی چشم یا روی مژه ها اعمال می شوند، در معرض آلوده شدن به باکتری ها، ویروس ها یا قارچ ها قرار دارند. این امر به چند دلیل رخ می دهد:
- مژه ها و پلک ها بهصورت طبیعی میکروب هایی دارند؛ هنگامی که برس یا اپلیکاتور ریمل با این نواحی تماس پیدا میکند، ابزار آلوده شده و سپس اگر دوباره درون تیوپ ریمل قرار گیرد، محیطی مرطوب و تاریک برای رشد میکروارگانیسمها فراهم می آید.
- ریمل هایی که مدت زیادی استفاده شده اند یا در شرایط نامناسب نگهداری شده اند، سطح نگهدارنده هایشان کاهش یافته و امکان تکثیر میکروبی در آن ها افزایش می یابد.
- استفاده مشترک از ریمل یا ابزارهای آرایشی چشم (مثلاً توسط خواهر، دوست، یا استفاده از تسترها) می تواند به انتقال میکروارگانیسم ها بین افراد و افزایش ریسک عفونت منجر شود.
- مواد تشکیل دهنده برخی ریمل ها، بهویژه آنهایی که پایه روغنی یا دارای عطر هستند، ممکن است برای پلک و مژه حساسیت زا باشند یا باعث انسداد غدد مژه شوند که خود می تواند زمینه ساز التهاب یا عفونت شود.
از اینرو، حتی اگر از برند معتبر استفاده شود، رعایت نکات بهداشتی، کنترل تاریخ مصرف و نحوه استفادهِ صحیح اهمیت بسیار دارد.
علایم هشداردهنده عفونت چشم ناشی از ریمل
در صورت بروز آسیب یا عفونت ناشی از لوازم آرایشی چشم مانند ریمل، معمولاً علایم زیر مشاهده می شوند:
- قرمزی پلک، تورم یا حساسیت در ناحیه پلک یا مژه ها
- افزایش ترشح (ممکن است مایع یا چرکآلود) از ناحیه چشم یا پلک ها
- احساس جسم خارجی، خارش یا سوزش در چشم یا روی مژه ها
- درد موضعی در پلک یا چشم، یا احساس سنگینی چشم
- کاهش دید، حساسیت به نور یا تاری دید در مواردی که عفونت عمیق تر شده باشد
- در مواردی عفونت ممکن است به غدد مژه یا داخل چشم سرایت کند و سبب بروز آبسه، التهاب غدد مژه یا حتی عفونت قرنیه گردد.
- این علایم از نشانه های هشداردهنده ای هستند که نباید آنها را نادیده گرفت و در صورت تداوم یا تشدید، باید به چشم پزشک مراجعه کرد.
چه زمانی استفاده از ریمل می تواند به چشم آسیب بزند؟
چندین عامل می توانند ریسک بروز عفونت چشم ناشی از ریمل را افزایش دهند:
- نگهداری طولانیمدت ریمل؛ بهطور مثال استفاده از تیوپ ریمل بیش از ۳ تا ۶ ماه پس از باز شدن درپوش آن.
- استفاده از ریمل های بسیار قدیمی یا در شرایط نامناسب محیطی (گرما، نور مستقیم، رطوبت) که می تواند باعث کاهش کیفیت و افزایش رشد میکروارگانیسم ها گردد.
- به اشتراک گذاشتن ریمل یا ابزار آرایشی چشم با دیگران، یا استفاده از برندهای بدون تایید بهداشتی یا غیراستاندارد (مثلاً محصولات تقلبی) که ممکن است فاقد محافظت کافی باشند.
- استفاده از ریمل یا سایر لوازم آرایشی زمانی که چشم یا پلک دچار التهاب، قرمزی یا عفونت است؛ زیرا این شرایط می تواند ورود میکروارگانیسم ها را تسهیل کند.
- استفاده از ریمل هایی با ترکیبات حساسیت زا مانند عطرها، رنگ های بیش از حد یا پایه های روغنی سنگین؛ به ویژه در افرادی که پوست یا چشم حساس دارند.
- با رعایت این نکات و آگاهی از عوامل خطر، می توان بهطور مؤثری احتمال بروز عفونت ناشی از ریمل را کاهش داد.
اصول بهداشتی در استفاده روزانه از ریمل
برای کاهش قابل توجه احتمال بروز عفونت چشم در اثر استفاده از ریمل و آرایش چشم، رعایت نکات زیر بسیار تأثیرگذار است:
- همواره تاریخ بازکردن ریمل را یادداشت کنید و پس از مدت پیشنهادی (معمولاً ۳ تا ۶ ماه) آن را تعویض کنید.
- هیچگاه ریمل یا ابزار آرایش چشم خود را با دیگران به اشتراک نگذارید؛ این کار ریسک انتقال باکتری ها یا ویروس ها را بهطرز چشمگیری افزایش می دهد.
- قبل از آرایش چشم، دستان خود را با آب و صابون بشویید تا از انتقال میکروب ها جلوگیری شود.
- مطمئن شوید که ابزار آرایش مانند برس ها، اپلیکاتورها یا فر مژه مرتباً تمیز می شوند؛ برس ها را حداقل هفته ای یک بار با شوینده ملایم بشویید.
- هیچگاه با چشم یا پلکی که دچار قرمزی، سوزش یا ترشح است، ریمل یا سایر لوازم آرایشی استفاده نکنید تا عفونت گسترش نیابد.
- ریمل های با پایه کیفیت بالا استفاده کنید و از محصولاتی که ریمل اقتصادی یا تقلبی به نظر می رسند پرهیز کنید.
- هنگام خواب، حتماً آرایش چشم را بهطور کامل پاک کنید، زیرا باقی ماندن ریمل در شب می تواند باعث انسداد غدد مژگان، رشد میکروب ها و ایجاد عفونت شود.
روش تشخیص و درمان عفونت های چشم ناشی از استفاده از ریمل
در صورت بروز قرمزی، سوزش، خارش یا ترشح غیرعادی از چشم پس از استفاده از ریمل، باید احتمال عفونت چشمی را جدی گرفت. مراجعه به چشم پزشک در اولین فرصت می تواند از پیشرفت التهاب یا آسیب به قرنیه جلوگیری کند.
تشخیص: چشمپزشک با معاینه دقیق پلک ها، مژه ها و سطح چشم و در صورت نیاز با نمونهگیری از ترشحات یا انجام کشت میکروبی، عامل عفونت را مشخص می کند.
روش درمان:
- پاکسازی ناحیه اطراف چشم با کمپرس گرم و رعایت کامل نکات بهداشتی
- استفاده از قطره یا پماد آنتیبیوتیک در صورت عفونت باکتریایی
- در موارد شدیدتر، انجام مراقبتهای تخصصی یا جراحی جزئی برای رفع انسداد غدد مژه
پیگیری درمان با متخصص و اجتناب از استفاده مجدد از ریمل تا زمان بهبودی کامل، از عوارض خطرناکی مانند التهاب قرنیه یا کاهش بینایی پیشگیری میکند.
معرفی دکتر برای درمان چشم
چشمها ناحیهای حساس هستند و ورود میکروبها، ذرات خارجی یا مواد حساسیتزا به آنها میتواند منجر به عفونت، درد، تورم، کاهش دید یا مشکلات مزمن شود. لذا توصیه میشود هرگاه علایمی همچون قرمزی، تورم، ترشح یا سوزش چشم پس از آرایش مشاهده شد، فوراً استفاده از ریمل و سایر لوازم آرایشی را متوقف کرده و به چشمپزشک مراجعه نمایید.
خانم دکتر پریسا حمامی متخصص و جراح چشم، دارای فلوشیپ فوقتخصصی جراحی پلاستیک و ترمیمی چشم و صورت (اکولوپلاستی) هستند. ایشان با دانش بهروز، مهارت بالای جراحی و تجربه در درمان بیماری ها و عوارض زیبایی ـ درمانی اطراف چشم، آماده ارائه مشاوره و درمان های تخصصی به بیماران می باشند.
